Wij wonen in een huis waar we op de eerste etage leven, dus niet op de begane grond. Verder is mijn kantoorruimte nog 1 etage hoger gelegen. Nu zit je lekker te werken, of lekker te eten, of gewoon languit voor de buis. Gaat de deurbel. Omdat de gemiddelde beller meestal niet begrijpt dat soms helemaal van boven moet komen, kan je er gif op innemen dat het niet bij 1 keer bellen blijft. Kom je beneden, wat zie je? Een volslagen onbekende met een collecte bus.

Nou is het echt niet zo dat we te beroerd zijn om centjes te doneren. Beter nog we zijn actief bezig met het opzetten van een non-profit organisatie om mensen in Kenia en Tanzania te helpen zodat zij er financieel beter voor komen te staan. Barabara Safari En mochten wij beiden vroegtijdig komen te overlijden dan gaat zo goed als ons gehele vermogen naar goede doelen. Maar bij ons in de straat staan ze meedere malen per week aan de bel te trekken. Of het nou komt door de mooie auto (van de baas) die voor de deur staat, of omdat Maurice de Hond ooit verzonnen heeft dat wij in een buurt van welgestelde mensen wonen ik weet het niet. Maar voor mij loopt de ergenisgraadmeter aardig op. Zo ver zelfs dat ik me vaak met moeite kan inhouden als er weer zo’n malloot voor de deur staat.

Kortom ik heb mijn eigen JA-NEE stikker ontworpen in de hoop dat het gaat helpen. En ja ik spaar nog steeds kinderpostzegels…..

 

 

This entry was posted on Tuesday, July 4th, 2006 at 21:32 and is filed under Nonsense. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.